Mijn verhaal

Meepraten?

Kom bij de facebookgroep voor pedagogen die niet bang zijn voor complexiteit!

Niemand begint zomaar een eigen bedrijf. Sommige mensen willen flexibeler zijn, sommige mensen hopen meer geld te verdienen, en sommige mensen, zoals ik, willen iets veranderen. Dit is mijn verhaal.

Aan het begin van mijn werkzame leven was ik succesvol in de ICT. Met veel plezier, want als beta vind ik het fijn dat er een goed en fout is, je programma werkt of het werkt niet

Toen mijn dochters klein waren, ontstond mijn interesse in de pedagogiek. Ik wilde weten wat een goede opvoeding was. Wat werkte en wat niet. Dit resulteerde in een studie pedagogiek. Jammer genoeg bleek dat opvoeden niet zo makkelijk was. Er was geen goed en fout. En wat voor de ene werkt, werkt voor de andere niet. Maar mijn fascinatie groeide. Waarom werkt het soms wel en soms niet? Ik besloot daarom door te studeren en ging een master doen aan de Universiteit van Amsterdam. Daarvoor moest ik veel onderzoeken lezen en leerde ik heel veel over onderzoek doen. En hoe meer ik leerde, hoe complexer het allemaal werd. Het simpele, als je dit doet dan gebeurt er dat, wat zo lekker duidelijk is in de ICT, bleek steeds minder op te gaan.

Ondertussen was ik gevraagd om les te geven op de Hogeschool van Amsterdam en probeerde ik, met wisselend succes, mijn kennis over te brengen op een nieuwe generatie pedagogen. Zij worstelden vaak met dezelfde vragen: wat werkt en wat niet? Wat moet ik tegen ouders zeggen? Ik had geen antwoorden. Ik vertelde over effectieve interventies, waarvan ik ondertussen wist dat het helemaal niet zeker was of die wel effectief waren. Ik leerde ze over algemeen werkzame factoren die zo algemeen zijn dat je er in de praktijk niks mee kan. Ik kwam met welgemeende dooddoeners als: luister naar je cliënt en sluit daar op aan. Maar dat gaf allemaal geen inzicht en al helemaal geen handelingsmogelijkheden.

Ik wist gewoon te weinig, en alles wat ik las, gaf geen antwoord op de vragen die ik had. Waarom weten we niet wat werkt? Waarom komt er uit al dat onderzoek geen eenduidig antwoord?

Totdat er in 2010 een reeks lezingen op de UvA was over opvoeden. Die avond sprak Paul van Geert. Hij was ontwikkelingspsycholoog op de Rijksuniversiteit Groningen en vertelde over de ontwikkeling van kinderen als Complex Dynamisch Systeem. Hij had het over interactie, en wederzijdse beïnvloeding, maar vooral over evenwichten, bandbreedtes en emergentie. Het voelde als een openbaring. Er werd mij ineens zoveel duidelijk. Waarom sommige dingen zo moeilijk te veranderen zijn, waarom nieuw beleid vaak niet het gewenste effect heeft, ik zag het. Dáárom zijn veranderingen in gezinnen soms zo moeilijk! Het succes van ‘Eigen Kracht’, ik snapte het. De rest van de avond heb ik in opperste verwondering doorgebracht. Er was zoveel om over na te denken, zoveel dingen die opnieuw bekeken moesten worden.

Ik ging me verdiepen in complexiteitstheorie, lezen en nog meer lezen en wat bleek: in zoveel takken van de wetenschap was de complexiteitstheorie al jaren onderwerp van gesprek. Waarom loopt de pedagogiek hierin achter?

Ik vond het belangrijk dat onze masterstudenten kennis maakten met complexiteit. We gingen verschillende lessen aanpassen die allemaal een element van complexiteit bleken te hebben. En als basis daarvoor kwam er een nieuwe les over complex dynamische systemen.

Die les was lastig. Het heeft een paar jaar geduurd voordat ik het verhaal zo kon uitleggen dat iedereen het niet alleen snapte, maar ook de gevolgen daarvan inzag. Een van de studentes zei het heel cruyfiaans: “Als je het eenmaal ziet, kan je het niet meer niet zien. Ze zijn overal.“

Studenten waren wild enthousiast. Ook zij gingen met een nieuwe blik naar de wereld kijken. Een blik waar oorzaak en gevolg een beperkte rol spelen, maar systemen en netwerken des te meer. Maar op deze manier bereikte ik maximaal 50 studenten per jaar. Dat ging hem niet worden. Ik wilde artikelen schrijven, lezingen geven en het van de daken schreeuwen. Een baan in het onderwijs geeft jammer genoeg niet veel ruimte om dit soort dingen te doen. Uiteindelijk besloot ik in februari 2020 te stoppen met werken in het onderwijs. Ik zou er mijn levenswerk van maken om de theorie van complexe systemen de pedagogiek in te krijgen. Dat is dus mijn missie met Dynamiek in Pedagogiek: pedagogen laten zien hoe de wereld echt in elkaar zit. Pedagogen leren gefundeerd out of the box denken; pedagogen die niet gefrustreerd raken als iets niet lukt, maar dit zien als belangrijke informatie om iets anders te proberen.

Dit is mijn verhaal, mijn missie. En mijn doel is om jou te laten zien dat complexiteit niet het antwoord is op alle vragen, maar wel het probleem duidelijk maakt. En de kans op succes wordt aanzienlijk groter als je het juiste probleem oplost, toch?

OP de hoogte blijven?

Schrijf je in voor de nieuwsbrief. Je krijgt dan elke maand een overzicht van de nieuwe blogs.

5 3 stemmen
Article Rating
Abonneer
Laat het weten als er
guest
10 Comments
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
a endhoven

super interessant!!

K Endhoven

Heel leuk om te lezen! Mooie missie!

M. Peeters

Mooi geschreven Debby! En je website ziet er goed uit 😉

khadija Amagir

Erg leuk om te lezen. De website ziet er prachtig uit!

John Tressel

Dit platform heeft ongetwijfeld toekomst.

Beatrice

Wat goed!!. Heel interessant Debby, maar ik weet nog niet of ik je goed begrijp. Uit mijn maatschappelijk werk -studie, ken ik de “systeemtheoretische benadering” (vrij vertaald)- ik weet niet of dat in dezelfde richting gaat. Maar ik moet nog wat rond snuffelen in je nieuwsbrief. Ik stuur je nieuwsbrief in elk geval door naar het support team van de school waar ik werk. En zodra je ook trainingen geeft voor leerkrachten, ben ik erbij.
Heel veel succes!

Monika Spiering

Zo fijn als iemand woorden weet te geven aan een werkelijkheid die moeilijk te vangen is.

Quirien Tijssen

Leuk stuk. Ik denk dat het èn moet worden aangeboden maar om de studente te citeren: je het ook moet willen zien. Ik zie in mijn werk dat dat het moeilijkste is, oog hebben voor maar ook weten wat te te doen wanneer je stuit op complexiteit.

Op de hoogte blijven?

Mis niks meer door je in te schrijven op onze nieuwsbrief.

logo

Deze website maakt gebruik van cookies. Door de site te blijven gebruiken, ga je akkoord met ons cookiebeleid. Meer informatie: Privacybeleid​